geloof. rechtvaardigheid. toekomst.

13 december 2017

De heilige plek van…het nieuwheilig.nu team!

Een heilige plek wordt doorgaans gezien als een plaats die door een bepaalde godsdienst als heilig wordt beschouwd. Het zijn plekken die voor mensen iets bijzonders betekenen. Maar moet het dan altijd met godsdienst te maken hebben? Of kan het niet ook zoiets als je eigen thuis zijn? Of juist een abstracte plaats, zoals innerlijke vrede? Speciale plekken zijn voor iedereen verschillend. In deze rubriek nodigen we inspirerende personen uit om over zijn of haar Heilige plek te vertellen. Maar uiteraard kan je zelf ook iets delen.

Petra Kruijt

Een heilige plek is voor mij de trein. Ik vind het prettig om onderweg te zijn, en hoewel de heilige koe op sommige dagen mijn eigen kleine paradijsje op de weg is, ben ik toch het allerliefst op het spoor. Alles aan treinreizen vind ik prettig: de stations, de snelheid, het uitzicht, de tijd, vooral de tijd. In de trein heb ik tijd om te doen waar ik de rest van de dag niet aan toekom. De ochtendkrant lezen, een lange mail typen, nog wat extra slaap pakken, of het allerliefst: uit het raam staren en gewoon wachten tot ik op mijn bestemming ben en het echte leven weer doorgaat.

Marianne Florijn

Mijn heilige plek is mijn woonkamer, omringd door boeken en gevuld met stilte.

Elsbeth Greven

Mijn ‘heilige’ plek is de atletiekbaan in Ookmeer, Amsterdam-West. Het is een plaats waar ik vele jaren heb doorgebracht, trainend in mijn jeugd en studententijd. Het hardlopen, door weer en wind, in zomer en winter, in vrieskou en hitte, in groepjes of alleen, het sprinten, versnellen en tempo’s lopen  – ik vond het heerlijk. Ik voelde soms dat alles klopte, en durfde ook grenzen te verleggen, op fysiek en mentaal gebied. Een fijne herinnering, waar ik af en toe nog steeds energie uit kan putten, en, wanneer ik er tegenwoordig bij gelegenheid kom, mezelf terugvind.

Aart de Bonte

De donkere zaal, mooie filmmuziek, de geur van popcorn, de zachte stoelen, de verhalen… Het filmhuis is voor mij een heilige plek. Daar krijg ik perspectieven op het leven aangereikt die ik zelf nooit had kunnen ontdekken. Het heilige van het menselijke leven komt in al zijn facetten tot uiting. Ik denk bijvoorbeeld aan de film Jagten, over een man die verdacht wordt van kindermisbruik. Een ontroerende film, iedereen in de zaal werd erdoor geraakt en dat voelde je. Of het overdonderende The Tree of Life van Terrence Malick, die ik op een zonnige zomerochtend in Den Haag keek. Ook in het buitenland vind ik het fijn om naar de film te gaan. Films laten mij huilen, huiveren, lachen en verwonderen. Naar de bioscoop gaan is voor mij ook een moment van even stilstaan. De telefoon gaat uit, en ik neem de tijd om het verhaal tot me te laten komen. Luisteren naar de ander, God zien in ieders leven, kijken door de ogen van Jezus, dat is voor mij heiligheid.

 

reacties (1)

  • Gé BARTMAN schreef:

    mijn heilige plek probeer ik te vinden daar, waar ik gewoon aanwezig ben; niet ergens speciaal, maar om het even daar, waar ik mij bevind. op die manier is het voor mij duidelijker dat wanneer ik wil groeien, ik elke gehechtheid aan een vorm moet opgeven. ik ben zelf de gewilde vorm, niet iets buiten mij. en dat is niet zo makkelijk! als beroepscellist zit ik graag uren te spelen als ik niet optreed. al te gemakkelijk sluipt daar teveel belangrijkheid in. maar het draait allemaal om dat wat mij gegeven is en wat ik daar verder mee doe, niet om enige uiterlijkheid. dat voelt ook veel vrijer, veel meer artistiek. overal probeer ik zo aanwezig te zijn. met meer of minder succes zeg ik er gelijk bij. ik voel wel hoe in de natuur voor mij God heel direct aanwezig is, krachtiger dan in een drukke winkelstraat. maar ook daar zou het moeten lukken, iets heiligs te vinden. het is er ook: al die mensen die gewild zijn, net als ik – door de kosmos, door God.

geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *